زیر پوست «پرند» چه می‌گذرد؟


زنان ساکن اینجا به جای پارک در بیابان قدم می‌زنند و فرزندانشان به جای سرگرمی با وسایل بازی خودشان را با خاک سرگرم می‌کنند. همه آنها از سر ناچاری و کاری که گیر شوهرانشان آمده است شهرشان را ترک کرده‌اند و به حاشیه‌ی پایتخت آمده‌اند و حالا ساکن مسکن‌های مهر «شهر جدید پرند» شده‌اند.

ورودی شهر را با یک اِلمان فلزی «PARAND» که یک قلب قرمز هم در کنارش هست، تزئین کرده‌اند. کمی دورتر از این نشانه، بلوار ورودی به شهر شروع می‌شود که اطرافش را دکل‌های غول‌پیکر فشار قوی محاصره کرده‌اند؛ دکل‌هایی که سرشان تا آسمان آبی پررنگ بالا رفته است.

ابتدای شهر پرند یعنی فاز صفر تا ۳ همه چیز خوب به نظر می‌آید؛ امکانات حداقلی برای زندگی وجود دارد، آسفالت خیابان‌ها قابل قبول است، همه نوع مراکز خریدی دیده می‌شود و شهر پر از مغازه‌هایی است که کارشان خرید و فروش یا اجاره‌دادن ملک است. به گفته یکی از مشاوران املاک، شهرک پرند حدود ۲۱۰ املاکی و حدود ۹۶ هزار واحد مسکن مهر دارد.

قیمت خانه‌های فاز صفر تا  فاز ۳ شهر جدید پرند که مناطق خوبی محسوب می‌شوند بالاتر از جاهای دیگر است زیرا ساختمان‌هایی که در این مناطق ساخته شده، همگی شخصی‌سازند و امکانات کاملی دارند اما فازهای ۴ و ۵ و ۶، مسکن مهرند و اجاره یا فروش در آنجا ارزان‌تر است. واحدهای یک‌خوابه را با  ۲۳ تا ۲۵ میلیون تومان و واحدهای دوخوابه را با ۳۳ تا ۳۵ میلیون تومان می‌توان رهن کرد. برخی از بلوک‌ها امکاناتش بیشتر از جاهای دیگر است که در قیمت واحدها تاثیر خودش را دارد. قیمت واحدهای ۱۰۰ متری شخصی‌ساز در فاز ۳ پرند هم برای رهن ۱۰۰ میلیون تومان است؛ یعنی هر مترمربع، یک میلیون تومان. تا اسفندماه گذشته واحدهای همین فاز برای فروش، متری ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان بوده که حالا متری ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان شده است. اما قیمت مسکن‌های مهر چندان افزایشی نداشته‌اند و هر واحد ۲۰ میلیون تومان گران‌تر شده‌ است؛ مثلا واحدی که قبل از عید ۲۰۰ میلیون تومان قیمت داشته حالا ۲۲۰ میلیون تومان به فروش می‌رسد.

معمولا  واحدهای بالای ۱۰۰ متر سه‌خوابه‌اند که با تمام امکانات متری ۸ تا ۹ میلیون تومان فروخته می‌شوند. به گفته برخی از مشاوران املاک کسی که ۶۰۰ تا ۸۰۰ میلیون  تومان پول داشته باشد می‌تواند صاحب یک واحد در فازهای خوب شهر پرند شود. برخی واحدها هم که سونا و جکوزی دارند متری ۹.۵ تا ۱۰ میلیون تومان قیمت دارند. البته که قیمت برخی از مغازه‌های شهر پرند گران‌تر از خانه‌هایش است.

به گفته مشاوران املاکی، آب و برق فاز صفر تا ۴ شهر جدید پرند مشکلی ندارد اما گاهی اوقات آب و برق واحدهای مربوط به مسکن‌های مهر قطع می‌شوند.

ساختمان‌های در حال ساخت مسکن مهر در پرند 

اما بخشی از فاز ۴ که تمام می‌شود انگار از آبادی خارج شده‌ای و به سمت بیابان‌هایی هدایت می‌شوی که ساختمان‌های بلند مثل قارچ رشد کرده‌اند. تا چشم کار می‌کند بیابان است و ساختمان‌های بلند ساخته و نیمه‌ساخته و لودرها و ماشین‌های سنگینی که حالا حالاها برای ساخت جایی که شبیه به  زندگی باشد، کار دارند.

خیابان‌ها نه‌تنها تابلوهای راهنمایی و رانندگی را ندارند بلکه تابلوهایی که یک نابلد را هم به بلوک‌های مسکن مهر راهنمایی کند، دیده نمی‌شود. هر چه از خیابان اصلی دور می‌شوی وضعیت آسفالت‌ها بدتر و گاهی یک چاله بزرگ جلویت سبز می‌شود که اگر حواست جمع نباشد قطعا دچار مشکل می‌شوی. جلوی برخی از بلوک‌هایی که در پایان فاز ۶ ساخته شده‌اند کوهی از زباله‌ دیده می‌شود و سگ‌های ولگرد و گربه‌ها دسته دسته در کنار زباله‌ها چرخ می‌زنند. مسکن‌های مهر این منطقه بیشتر شبیه اردوگاه‌های مهاجران است تا محلی برای زندگی. ساکن خانه‌ها هم هر کدام از یک نقطه‌ی ایران آمده‌اند؛ یکی به دنبال کار و یکی به دنبال سرپناهی که نزدیک پایتخت باشد.

کنار بلوک‌هایی که به «کوزو ۶» معروف است، زنان در امتداد خیابان آسفالتی که به بیابان ختم می‌شود در حال پیاده‌روی و ورزشند. یکی از دغدغه‌های زنان ساکن این منطقه نداشتن یک ورزشگاه برای بانوان یا پارکی برای کودکانشان است؛ با این حال آنها منتظر امکانات نمانده‌اند و خودشان سر یک ساعت مشخصی از آپارتمان‌هایشان بیرون می‌زنند تا هوایی تازه کنند.

زنان در حال پیاده‌روی در بلوک‌های کوزو۶

«مریم» چهار سالی می‌شود که ساکن یکی از واحدهای کوزو ۶ شده است. قبل‌تر در گیلان زندگی می‌کرده و چون شوهرش در یکی از شهرک‌های صنعتی اطراف کار پیدا کرده مجبور شده به شهر جدید پرند مهاجرت کند: «گیلان برای زندگی از همه جا بهتره اما برای کار شوهرم مجبور شدیم بیایم اینجا. مشکلات اینجا زیاده. پارک یا جایی که چند تا  وسیله ورزشی داشته باشه، نداره به همین خاطر مجبوریم عصرا بیایم تو این بیابون قدم بزنیم. ما اینجا داریم با کمترین امکانات زندگی می‌کنیم. گفتنِ مشکلات ما چه دردی رو دعوا می‌کنه؟ مگه کاری می‌کنن؟ هیچ وسیله بازی برای بچه‌هامون نیست و وقتی مدرسه‌ها تعطیله ما مجبوریم بچه‌هامونو بیاریم تو خاک‌ و خل بازی کنن.»

همسایه‌ی مریم که همراه او پیاده‌روی می‌کند هم در رباط کریم زندگی می‌کرده و بعد از آنکه در پروژه مسکن مهر ثبت نام کرده به شهر پرند اسباب کشیده است. همسرش راننده است و همه‌ی مایحتاجشان را هر چند وقت یک بار از رباط کریم می‌خرند چون چند مغازه‌ای که در اطراف بلوکشان است، اجناسشان را گران‌تر از فازهای صفر تا چهار می‌فروشند.

زنانی که عصرها را در بیابان‌های اطراف محل سکونتشان می‌گذرانند، کم نیستند. برخی، گروهی قدم می‌زنند و با هم خوش و بِش می‌کنند و برخی دیگر دو به دو قدم می‌زنند و با هم دردِدل می‌کنند. یکی از نداشتن مرکز تفریحی مثل سینما یا یک مجموعه ورزشی گلایه دارد و دیگری می‌گوید: «اینجا هم ساخته می‌شود، لودرها را ببین که مشغول ساخت و سازند.» همه‌ی آنها حرف برای گفتن دارند.

برخی از ساکنان مسکن مهر پرند مایحتاج خود را از وانتی‌ها تهیه می‌کنند 

«فاطمه» سه سالی می‌شود که ساکن یکی از واحدهای کوزو ۶ شده است: «واحدها رو خوب نساختن. من مدتی درگیر تعمیرات بودم چون از توالت طبقه بالا آب می‌اومد پایین و سقف نم برداشته بود. از طبقه‌های بالا و پایین هم زیاد صدا میاد. بعضی از همسایه‌های پایینی میگن گاهی بوی فاضلاب تو خونه‌هاشون بالا می‌زنه اما خونه‌ی من که طبقه بالاست همچین مشکلی ندارم. گاهی هم  آسانسورها خراب میشه اماهر بلوک یه مدیر داره که سریع مشکلو برطرف می‌کنن. اینجا یه اتوبوس هم نداره و اگه کاری داشته باشیم و بخوایم به یه آبادی برسیم مجبوریم با هزار ترس و لرز سوار ماشین‌های شخصی بشیم. خیلی از ساکنان اینجا فرهنگ آپارتمان‌نشینی ندارن و واقعا رعایت نمی‌کنن. مثلا اینجا رو ببین، یه سریا آشغالاشونو از پنجره پرت می‌کنن پایین. اون اوایل که اینجا راه افتاده بود یه سری آدم ناجور هم ساکن شده بودن. اینجا هم مثل همه‌جا موادفروش هست اما وقتی تو این‌کاره نباشی با اونا چیکار داری؟ گاهی شب‌ها گشت پلیس میاد اینجاها می‌چرخه. خداییش اینجا از نظر امکانات رفاهی خیلی فقیره.»

برخی از ساکنان زباله‌های خود را از پنجره به بیرون پرتاب می‌کنند / عکس‌ها: کبریا حسین‌زاده 

گرچه بسیاری از ساکنان فاز ۶ پرند درباره کمبود امکانات زندگی در این منطقه با یکدیگر هم‌عقیده‌اند اما برخی از آنها دوست دارند همه واحدها سریع‌تر پُر شوند تا آنان هم از تنهایی در بیایند و شهر جدیدی که در آن زندگی می‌کنند زودتر رونق بگیرد. کافی است بگویی که آمده‌ام اینجا را برای زندگی بررسی کنم، آن وقت همه از خوبی‌های محل زندگی‌شان می‌گویند تا زودتر همسایه‌شان شوی: «واحدهایی که تو  کوزوها ساخته شدن بد نیستن. اینجا مرکز درمانیش آماده نشده اما اول شهر پرند درمانگاه داره. روزی دو بار زباله‌ها رو خالی می‌کنن. فقط وضعیت آسفالتا زیاد خوب نیس اما واسه ما که پول اجاره‌خونه‌های تهرانو  نداریم همینم خوبه. اینجا مدرسه هم داره، دخترای ما که دبستانی‌ان صبحا و پسرامون بعد از ظهرا مدرسه میرن. یه مدرسه راهنمایی هم داره اما دبیرستان نداره. داروخانه هم نداره. این ساختمونا رو که می‌بینی تُرکا ساختن (ترکیه‌ای‌ها). تازه ایستگاه اتوبوس و تاکسی هم  درست شده اما فعلا هیچ خبری از اتوبوس و تاکسی نیست! شوهرامون ساعت ۶ صبح از خونه می‌زنن بیرون اما هیچکدوم از ما کار نمی‌کنیم که بدونیم چطوری میشه صبح خیلی زود وسیله پیدا کرد. البته از اینجا واسه تهران قطار داره و می‌دونیم که صبحا یه مینی‌بوس میاد و اونایی که می‌خوان برن تهرانو تا ایستگاه می‌بره. یکی از خانومای این منطقه خیلی پیگیره چون خودش شاغله و هر روز صبح مجبوره بره تهران. جرات نمی‌کنه سوار ماشین‌ شخصی بشه چون زیاد امنیت ندارن. به همین خاطر هم یه روز اومد جلوی مدرسه و از همه‌ی ما امضا گرفت تا پیگیری کنه واسه اینجا تاکسی بذارن. با اینکه امکانات زندگی اینجا خیلی کمه و ما با سختی زندگی می‌کنیم اما حداقل آب و هوای خوبی داره. بعد از ظهرا میایم پیاده‌روی می‌کنیم. اینجا بوی بد تهرانو نداره. بهار که میشه بیابونای اینجا پُر از سبزه و گل میشه و ما و خانومای همسایه  آش می‌پزیم می‌ریم بیابونای اطراف دور هم می‌شینیم. چون زمان می‌بره تا اینجا ساخته بشه. اگه خواستی خونه بخری بیا همین کوزو ۶. فازای دیگه رو ایرانیا ساختن که فایده نداره. اگه بخوای اینجا یه واحد دوخوابه بخری باید ۲۰۰ میلیونی پول داشته باشی. من ۱۷ سال تهران زندگی کردم، دلم واسه تهران لک زده اما خوب چیکار کنیم؟ وسعمون به زندگی تو تهران نمی‌رسه. قیمت مواد غذایی که وانتیا میارن ارزون‌تره. کنار مسجد یه میوه‌فروشی راه انداختن که قیمتاش بالاست. یه سری وانتی هم هستن که لوازم خونه میارن و به ما قسطی هم می‌فروشن. کمتر آدمی پیدا میشه که این مسیرو بره و بیاد و بتونه دووم بیاره چون رفت و آمد بین اینجا و تهران واقعا سخته. باید هزینه‌های رفت و آمدتم حساب کنی. محل کار شوهر من ونکه و هر روز توی مسیر می‌خوابه. چند ساله که قراره متروی اینجا راه‌اندازی بشه اما فعلا که نشده.»

بسیاری از ساختمان‌های تازه‌ساخت مسکن مهر پرند خالی‌اند 

طبق گفته حبیب‌الله طاهرخانی، معاون وزیر راه و شهرسازی قرار بود متروی شهر پرند تا پایان دولت دوازدهم و سال ۱۴۰۰ ساخته شود اما اخیرا علی امام، مدیرعامل متروی تهران اعلام کرده «تکمیل نهایی و بهره‌برداری از متروی پرند نیازمند حل مشکل منابع اعتباری است و برای تکمیل ۱۰۰ درصدی متروی اقماری پرند ۵۵۰ میلیارد تومان اعتبار نیاز است. دولت بدلیل مشکلات و محدودیت‌های مالی معمولا اعتبارات کمی را در بودجه سنواتی کشور برای پیشرفت متروی پرند تخصیص می‌دهد که این رقم‌های کم‌بودجه که حدود ۳۰ الی ۴۰ میلیارد تومان آن هم سالانه است، مشکلی از متروی پرند حل نمی‌شود.»

مسکن مهر با هدف تامین مسکن اقشار کم ‌درآمد جامعه در دولت نهم به ریاست محمود احمدی‌نژاد ساخته شد. ساخت و ساز این خانه‌ها با کمترین امکانات شهری همچنان ادامه دارد و در دولت یازدهم و دوازدهم هم تکمیل امکانات شهری مثل ساخت مترو با کندی پیش می‌رود. البته بسیاری از واحدهای مسکن مهر بعد از ساخت همچنان خالی‌اند.

«حدود ۱۲ سالی میشه که از پروژه مسکن مهر گذشته. فاز صفر پرند چند سرمایه‌دار داره، واسه همینم وضعیت این فاز با جاهای دیگه پرند فرق داره و بهتره. مسکن مهر آبشناسان هم بدترین وضعیت بین مسکنای مهر رو داره. ما خودمون پیمانکاریم و خیلی جاها از جمله کردستان، عسلویه، تهران و صفادشت کار کردیم اما آبشناسان رو قبول نکردیم چون اونجا خیلی دزدی می‌شد و بدترین پروژه مسکن مهر بود که اصلا هم رسیدگی نمیشه. یه سری شهرا مثل پرند و صفادشت زیر نظر بنیاد مسکن ساخته شدن، واسه همینم وضعیتش بهتره و بهشون بیشتر رسیدگی می‌کنن.»

یکی از مشاوران املاکی پرند این حرف‌ها را می‌زند و ادامه می‌دهد: «اینجا اداره برقی وجود نداشت و زیر نظر رباط کریم بود. چند سالیه که اداره برقش راه‌ افتاده و دارن شکل و شمایلی به شهر میدن. پرند فرمانداری هم نداره اما دادگستری و شهرداری داره. فقط سه تا باجه بانک ملی، مسکن و شهر داره و بقیه بانکا باجه ندارن. ما مجبور بودیم واسه یه سری از کارای بانکی که اینجا شعبه ندارن تا رباط کریم بریم. آبان هم که به خاطر گرونی بنزین یه سری بانکا رو آتیش زده بودن و کلا نمی‌تونستیم کاری انجام بدیم. سه تا مرکز درمانی هم داره. یه درمانگاه تو فاز ۲ و «استقلال» هست که خصوصیه. یه بیمارستانم تو فاز ۵ در حال ساخته اما ۵ ساله که نیمه‌کاره مونده و فقط اسکلتش ساخته شده. یه درمانگاه هم تو فاز ۴ راه افتاده. همه‌ی مراکز درمانی اینجا خصوصی‌ان و هزینه‌های درمان بالاست. پرند یه آتش‌نشانی و دو تا کلانتری هم داره. کلانتری اینجا حدود ۳۰ نفر نیرو داره. دانشگاه آزاد هم اینجا هست و بعضی از استادای دانشگاه هم تو کار ساخت و سازن! حتی مدیر یکی از مدرسه‌های اینجا هم بساز و بفروش داره. با این قیمت مسکن مهاجرت به حاشیه تهران خیلی بالا رفته. می‌دونی جمعیت پرند تو چهار سال گذشته چقدر زیاد شده؟ وضعیت شهری اینجا الان خیلی خوب شده. اینجا هم موادفروشی زیاد بود اما حالا کم شده. با اینکه کلانتری پرند کمبود نیرو و ماشین داره اما بازم خوبه».

اطراف ساختمان مسکن‌های مهر پرند ماشین‌های سنگین  همچنان مشغول کارند 

زیر سایه دکل‌های فشار برق قوی، تنها مرکز درمانی مجهز پرند در فاز ۲ قرار دارد. به گفته یکی از کارمندان مرکز درمانی فاز ۲، آماری از مبتلایان به سرطان در شهر پرند وجود ندارد چون پرند سه مرکز درمانی دارد که هیچکدام تجهیزات  کاملی ندارند، همه‌ی مراکز هم خصوصی‌اند و مردم برای کارهای ضروری به این مراکز مراجعه می‌کنند و بیشتر به رباط کریم یا تهران می‌روند. با این حال یکی از این مراکز شبانه‌روزی است و آزمایشگاه آن تا صبح فعال است و پزشک عمومی هم دارد. بخش جراحی سرپایی و جراح متخصص هم فعال است و پزشکان اعصاب و روان و روانشناس هم دو روز در هفته ویزیت می‌کنند.  با بیمه‌های نیروهای مسلح و کارکنان دولت هم قرارداد دارند که ۳۰ درصد هزینه‌ها را پرداخت می‌کنند. اما چون بخش رادیولوژی مرکز درمانی حدود دو سال از بیمه‌ها طلب داشته، مجبور شده‌اند قراردادشان را لغو کنند.

مسکن‌های مهر پرند همچنان در حال ساختند. بعد از پارک «مشاهیر»، ساختمان‌های شخصی‌ساز از مسکن‌های مهر جدا می‌شوند. از فاز صفر تا فاز ۶ حدود ۱۰ کیلومتر راه است؛ مسیری بدون تابلوهای راهنمایی و رانندگی، با آسفالت‌های پُر از چاله و افقی که پُر از بیابان است و خانه‌های سر به فلک کشیده.

شهر پرند زیر سایه دکل‌های فشار قوی برق 
نمایی از فاز ۶ مسکن مهر پرند 
تقریبا تابلوهای راهنمایی و رانندگی یا تابلوهایی که تازه‌واردها را به بلوک‌ها راهنمایی کند، در فازهای مسکن مهر پرند دیده نمی‌شود
زباله‌های رهاشده در اطراف مسکن‌های مهر پرند 
نخاله‌های ساختمانی رهاشده در اطراف مسکن‌های مهر پرند / عکس‌ها: کبریا حسین‌زاده
خیابان‌های مسکن‌های مهر پرند پر از چاله‌های بدون درپوش هستند 

انتهای پیام

در نشست ۱۷۸ اوپک چه می‌گذرد؟



یکصدوهفتادوهشتمین نشست اوپک امروز به‌صورت فوق‌العاده در مقر این سازمان در وین آغاز به‌کار کرد.

به گزارش ایسنا، افتتاحیه یکصدوهفتادوهشتمین نشست اوپک امروز (پنجشنبه، ۱۵ اسفندماه) با حضور وزیران نفت کشورهای عضو این سازمان و هیئت‌های همراه آغاز شد. نشست پشت درهای بسته نیز  پس از نشست افتتاحیه برگزار می‌شود.

نمایندگان رسانه‌های حاضر در وین قرار است این نشست را به دلیل شیوع ویروس کرونا به‌صورت ویدئوکنفرانس و از محل اختصاص‌یافته در هتل کمپینسکی پیگیری کنند.

بیژن زنگنه پیش از ترک هتل محل اقامت خود برای شرکت در یکصدوهفتادوهشتمین نشست اوپک در جمع خبرنگاران درباره میزان کاهش تولید نفتی که قرار است در این نشست توافق شود، اظهار کرد: رقم‌های مختلفی برای کاهش تولید مطرح است، اما نمی‌توانم اعلام کنم.

وی در پاسخ به اینکه تأثیر ویروس کرونا بر بازار نفت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ افزود: مشخص است که این ویروس سبب کاهش تقاضا و عدم توازن میان عرضه و تقاضا شده و در این نشست درباره این موضوع بحث خواهیم کرد.

وزیر نفت درباره اینکه آیا کاهش یک میلیون بشکه نفت مطرح شده است، تصریح کرد: میزان کاهش تولید نفت هنوز قطعی نشده است و باید روی این موضوع بحث کنیم. تلاش می‌شود راهی برای کمک به بازار بیابیم تا وضع آن متوازن شود.

زنگنه در پاسخ به این پرسش که آیا ایران از تأثیر ویروس کرونا بر تقاضای نفت غافلگیر شده است، گفت: خیر. تاثیر آن بر بازار نفت  عادی است.

اما نشست کمیته وزارتی نظارت بر توافق اوپک و غیراوپک (JMMC) دیشب بدون نتیجه به‌کار خود پایان داد. روسیه با پیشنهاد کاهش بیشتر تولید نفت که مورد حمایت عربستان سعودی و سایرین قرار دارد، مخالف است و پیشنهاد کرده توافق فعلی کاهش تولید اوپک پلاس تا پایان سه ماهه دوم امسال اجرا شود، در حالی که برخی اعضای اوپک مایل بودند روزانه یک تا ۱.۵ میلیون بشکه دیگر به کاهش تولید اضافه شود.

صعود قیمت نفت در آستانه نشست اوپک

از سوی دیگر قیمت نفت در معاملات روز پنج شنبه بازار جهانی پیش از نشست وزیران اوپک و امیدواری بازار به توافق این تولیدکنندگان برای کاهش بیشتر تولید نفت و تعدیل اثرات منفی شیوع ویروس کرونا بر بازار، بیش از یک درصد افزایش پیدا کرد و بهای معاملات آتی نفت برنت ۶۷ سنت معادل ۱.۳ درصد افزایش یافت و به ۵۱ دلار و ۸۰سنت در هر بشکه رسید.

بهای معاملات آتی وست تگزاس اینترمدیت آمریکا ۵۵ سنت معادل ۱.۲ درصد افزایش یافت و به ۴۷ دلار و ۳۳ سنت در هر بشکه رسید. به گفته تحلیلگران، قیمتهای نفت از رشد کمتر از حد انتظار ذخایر نفت آمریکا پشتیبانی شدند. همچنین بازار منتظر است گروه اوپک پلاس برای تعدیل اثرات منفی شیوع ویروس کرونا بر تقاضای جهانی، میزان عرضه خود را محدودتر کرده و به این ترتیب از قیمتها حمایت کند.

آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان داد ذخایر نفت آمریکا در هفته منتهی به ۲۸ فوریه رشد کمتر از حد انتظاری داشته است در حالی که صادرات این کشور برای نخستین بار از دسامبر به بیش از چهار میلیون بشکه در روز افزایش یافت.

نشست رسمی وزیران نفت اوپک امروز پنجشنبه برگزار شده و سپس روز جمعه آن‌ها به همراه متحدانشان شامل روسیه پای میز مذاکره خواهند نشست. عربستان سعودی و سایر اعضای اوپک به دنبال جلب موافقت روسیه با کاهش بیشتر تولید نفت به منظور تقویت قیمتها هستند که از زمان شیوع ویروس کرونا و ضعیف شدن تقاضا برای نفت یک پنجم افت کرده اند. به گفته منابع آگاه، روسیه در عوض پیشنهاد کرده است توافق فعلی کاهش تولید اوپک پلاس تا پایان سه ماهه دوم امسال اجرا شود.

مذاکره اوپک برای تمدید یک ساله کاهش تولید نفت

از سوی دیگر وزیر انرژی گینه استوایی اعلام کرده بود اوپک و متحدانش در نشست جاری علاوه بر کاهش بیشتر تولید به منظور مقابله با تاثیر بیماری کووید ۱۹ بر تقاضا برای نفت، ممکن است تمدید توافق فعلی کاهش تولید را به مدت یک سال دیگر بررسی کنند.

اوپک، روسیه و ۹ کشور غیرعضو اوپک که به گروه اوپک پلاس معروف هستند، در چهارمین سال توافق کاهش تولید نفت هستند که هدف آن تقویت قیمتها بوده است. این گروه در دسامبر با ۱.۷ میلیون بشکه در روز کاهش تولید موافقت کردند که مدت اجرای آن تا پایان ماه میلادی جاری است.

گابریل اوبیانگ، وزیر انرژی گینه استوایی پیش از نشست رسمی وزیران اوپک در وین به خبرنگاران گفته بود: برنامه اولیه ما این بود که در سال ۲۰۲۰ بتوانیم محدودیت عرضه را تسهیل کنیم اما شیوع ویروس کرونا وضعیت را تغییر داد و بنابراین درباره پایان زودهنگام توافق جای بحث نیست.

گینه استوایی کوچکترین عضو اوپک است که در حال حاضر حدود ۱۲۰ هزار بشکه در روز نفت تولید می کند. این کشور آفریقای مرکزی امیدوار بود تولیدش را تا پایان سال ۲۰۲۰ با افزایش تولید پروژه های جدید دو میدان آسنگ و سیبا و جبران افت تولید میادین زافیرو و آلبا به میزان ۲۰ هزار بشکه در روز افزایش دهد.

ادامه دارد

در کارخانه متروکه اطراف میدان آزادی چه می‌گذرد؟- اخبار اقتصادی – اخبار تسنیم


به گزارش خبرگزاری تسنیم، معاون توسعه فناوری‌های راهبردی معاونت علمی و فناوری گفت: با بهره برداری کامل از طرح کارخانه‌ نوآوری تا دو ماه آینده، بیش از 3 هزار و 500 نفر از فعالان زیست بوم نوآوری و استعداد‌های برتر وارد فضای کسب و کار می‌شوند.

اسماعیل قادری‌فر در تعریف کارخانه‌های نوآوری گفت: یکی از هدفگذاری‌های معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری این است که به جای صرف منابع محدود دولت در ایجاد فضا‌های جدید، استفاده و بهینه سازی از پهنه‌های شهری متروکه را محور قرار دهد.

او سپس به کارخانه متروکه‌ای در محدوده میدان آزادی تهران اشاره و خاطرنشان کرد: فضای این کارخانه از اواخر دهه 60 متروکه مانده بود و به دلیل مناسب بودن محل قرارگیری آن و مجاورت به دانشگاه صنعتی شریف برآن شدیم تا فضای آن را بهسازی و تبدیل به فضای کار اشتراکی کنیم، تا محل تولد ایده‌ها و کسب و کار شود.

قادری فر افزود: با بهره برداری کامل از این طرح تا دو ماه آینده، بیش از 3 هزار و 500 نفر از فعالان زیست بوم نوآوری و استعداد‌های برتر وارد فضای کسب و کار می‌شوند و ارزش افزوده‌ای که از کنار آن خلق می‌شود ده‌ها و صد‌ها برابر آن چیزی است که کاربری قبلی داشت.

کلانتری نژاد مدیر استارتاپی یک شرکت هم به دیگر مزایای کارخانه نوآوری اشاره و تصریح کرد: اکوسیستم کارآفرینی کشور نیازمند در کنار هم قرار دادن استعداد‌ها و ظرفیت هاست و کاهش دادن هزینه‌ها شاید در نگاه اول مهمترین هدف آن‌ها از اجرای چنین طرح‌هایی باشد.

او افزود: اما از نظر من مهمترین مزیت این مراکز، ایجاد چهارسوی تلاقی تمامی فعالان این زیست بوم است.

کلانتری نژاد ادامه داد: مزیت دیگر، اینست که بن مایه‌ی تشکیل این نهاد‌ها که در کنار نهاد‌های خصوصی شکل می‌گیرند، ایجاد فضای همکاری و تعامل با کسب و کار‌های بزرگ است.

خواجه پور به عنوان کارشناس هم در تشریح ویژگی‌های مراکز نوآوری گفت: بسیاری از افرادی که وارد این عرصه می‌شوند دانش آموختگان دانشگاه‌های مطرح کشور و صاحب ایده‌های خلاقانه‌ای هستند که حل کننده مشکلات روز صنایع کشور است.

او افزود: در حال حاضر با کمک این ایده‌ها توانستیم تجهیزاتی بسازیم که نیاز گلوگاهی صنایع بوده و بسیاری از مسائل و مشکلات حوزه‌های مختلف صنعت را مرتفع کرده است.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، کارخانه‌های نوآوری بازیگران جدید اکوسیستم نوآوری و کارآفرینی هستند که مفهوم نوینی را از هم‌افزآیی برای فعالان زیست بوم نوآوری با خود همراه می آورند.کارخانه‌های نوآوری محل تجمع شرکتهای نوپا یا همان استارتاپ ها هستند و خدمات مورد نیاز و مرتبط با آنها نیز بصورت متمرکز در کنار آنها فراهم می‌شود. قرار است در محیط کارخانه‌ها نوآوری بجوشد و راهکارهای جدید برای حل مسائل موجود ارائه شود.

این نام از شکل‌گیری استیشن اف پاریس در جهان مطرح شد که فضای قدیمی ایستگاه راه‌آهن قدیمی پاریس که غیر قابل استفاده بود را با معماری مدرن و جذاب به یک فضای استارتاپی تبدیل نمودند. این موضوع به سرعت به تغییر فضاهای قدیمی مثل کارخانه‌هایی که با گسترش شهرها، جز محدوده داخلی شهرها قرار گرفته و تعطیل و متروکه شده‌اند به فضاهای استارتاپی و نوآوری در سایر کشورها منجر شد و الان شما در بسیاری از شهرهای بزرگ مثل برلین و لیسبون نمونه آنهایی را می‌توانید ببینید. البته نام آنها لزوما کارخانه نیست و از اسامی متنوعی ازجمله کارخانه هم استفاده می‌کنند. این فضاها مختص مجموعه های نوپا است و عمدتا نقش مربی‌گری و توانمندسازی را بخش خصوصی انجام می‌دهد و عملا شرکتهای بزرگ حتی فناور در کارخانه‌ها حضور ندارند و فقط می‌توانند دفتری برای ارتباط با استارتاپ‌ها داشته باشند و یا نهایت مرکز نوآوری خود را آنجا مستقر کنند. به نوعی مدل جدیدی از پارکها و مراکز رشد فناوری هستند.

پارک فناوری پردیس از ابتدای تاسیس تاکنون همواره در پی تکمیل سبد پذیرش خود بوده و سعی داشته طیف کاملی از بازیگران اقتصاد دانش بنیان (از استارتاپها تا شرکتهای فناور توانمند در حوزه‌های Hi-tech‌) را مورد حمایت خود قرار داده و در راستای تقویت و توسعه تکنولوژی و همچنین بازار کمک نماید. لذا با توجه به تقاضای مجموعه‌های مختلف برای ایجاد شعب خود در تهران و خلائی که در این خصوص برای اکوسیستم استارتاپی در محل خود پارک وجود داشت تصمیم گرفته شد که حمایت از استارتاپها و شتابدهنده‌های کسب و کار و نوآوری را به دلیل ملاحظاتی که دارند در محل فضاهای متمرکزی در شهر تهران و تحت عنوان شعب پارک انجام دهد. از جمله نیازهای این حوزه نزدیکی به دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی می‌باشد که با نزدیکی این نقاط تجمع به شبکه دانشگاهی، می‌توان آن را مرتفع نمود.

مطالعات مکان یابی و مقدماتی ایجاد کارخانه نوآوری آزادی هم با مشارکت پارک با یکی از شرکتهای عضو پارک به نام هم‌آوا از سه سال پیش شروع شد و مجموعه‌ای که امسال بصورت رسمی فعال شده، حاصل تلاش و همکاری دولت و بخش خصوصی می‌باشد که در آینده بسیار نزدیک به صورت کامل به ثمر خواهد نشست. در حال حاضر این کارخانه به عنوان اولین شعبه پارک فناوری پردیس در مساحت 18هزار و پانصد متر مربع در غرب تهران ایجاد شده است. تا کنون بیش از 300 نفر از فعالان زیست بوم کارآفرینی ایران در قالب 40 تیم در محل کارخانه نوآوری مشغول فعالیت هستند.

کارخانه مذکور در محل سابق کارخانه الکترود سازی آما واقع شده است. کارخانه آما از 10 سوله و یک بخش مرکزی تحت عنوان ساختمان U تشکیل شده است. سوله‌های 10گانه این کارخانه نوآوری توسط شرکت‌های بخش خصوصی تبدیل به یک شتابدهنده یا مرکز نوآوری شده که این امر فرصت مناسبی برای تیم‌های استارت‌آپی است تا بتوانند از امکانات این شتابدهنده‌ها و مراکز نوآوری استفاده کنند.

انتهای پیام/