عربستان مذاکره با روسیه بر سر کاهش تولید نفت را رد کرد- اخبار اقتصادی – اخبار تسنیم


به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز، توافق 3ساله میان اوپک و متحدانش شامل روسیه برای کاهش تولید در ماه جاری میلادی و پس از امتناع روسیه از حمایت از طرح عربستان برای کاهش بیشتر تولید از هم پاشید و سبب شد تا عربستان وعده افزایش بی‌سابقه تولید نفت خود را بدهد.

افزایش عرضه ناشی از بر هم خوردن این ائتلاف نفتی با کاهش شدید تقاضای جهانی نفت به‌دلیل شیوع ویروس کرونا همزمان شده و قیمت نفت برنت را به پایین‌ترین رقم 17 سال گذشته یعنی کمتر از 25 دلار رسانده است. این وضعیت به کاهش شدید منابع درآمدی کشورهای تولیدکننده نفت منجر شده است.

یک مقام وزارت انرژی عربستان در این باره گفت:‌ «هیچ گونه تماسی بین وزرای انرژی عربستان و روسیه در مورد افزایش تعداد اعضای گروه اوپک پلاس، یا هرگونه بحثی در مورد یک توافق مشترک برای برقراری توازن در بازار نفت انجام نگرفته است.»

این اظهارات پس از آن بیان شد که یک مقام ارشد روس در اشاره‌ای غیرمستقیم به امکان همراهی آمریکا با تلاش‌های احتمالی برای کاهش تولید نفت گفت، تعداد بیشتری از تولیدکنندگان ممکن است با اوپک و روسیه همکاری کنند.

کریل دمیتریف، رئیس صندوق ثروت ملی روسیه گفت: «اقدامات مشترک از سوی کشورها برای ترمیم اقتصاد جهانی لازم است… این اقدامات همچنین در چهارچوب ساختار توافق اوپک پلاس امکان‌پذیر است.»

دیمیتریف و الکساندر نواک وزیر انرژی روسیه مذاکره کنندگان ارشد این کشور در توافق قبلی منعقده با اوپک بودند که به‌صورت رسمی از روز 31 مارس منقضی خواهد شد. این مقام روس نگفت که چه کشورهای دیگری ممکن است در توافق جدید به ائتلاف کاهش تولید اضافه شوند.

انتهای پیام/+

نفت اضافی عربستان بدون مشتری ماند



در پی افت شدید تقاضا برای نفت به دلیل شیوع ویروس کرونا و افزایش نرخ حمل محموله های نفتی، عربستان سعودی برای یافتن مشتری برای نفت اضافی که قرار است عرضه کند، به مشکل برخورده است.

به گزارش ایسنا، منابع آگاه اظهار کردند که شرکت رویال داچ شل و پالایشگاههای آمریکایی نفت سعودی کمتری خریداری می کنند و شرکت نسته فنلاند در آوریل نفت نمی خرد و پالایشگاههای هندی مایلند دریافت محموله های نفتی را به تاخیر بیاندازند. پالایشگاههای لهستانی هم میزان خریدشان را کاهش داده اند.

عربستان سعودی که بزرگترین صادرکننده نفت جهان است، پس از انحلال پیمان سه ساله اوپک پلاس تصمیم گرفت صادراتش را افزایش دهد. اما تقاضا برای نفت به دلیل اقدامات جهانی که برای مقابله با گسترش بیماری کووید ۱۹ انجام شده، به شدت کاهش پیدا کرده است و شرکتهای نفتی نرخ پالایش را کاهش داده اند و هیچ شتابی برای خرید نفت اضافی از عربستان سعودی ندارند.

یک منبع بازرگانی که مایل نبود نامش فاش شود، به رویترز گفت: نرخ فعالیت پالایشگاهی کاهش پیدا کرده و بنابراین فروش حجم اضافی نفت دشوار است. عامل دیگری که به افت تقاضا کمک کرده، رشد هزینه های حمل محموله بوده است.

اسنادی که به دست رویترز رسیده است، نشان می دهد عربستان سعودی اعلام کرده است قادر نیست به خریداران قراردادی برای فروش نفت تخفیف حمل محموله عرضه کند.

انتظار می رود تغییر در شرایط عرضه به لغو برخی از محموله های قراردادی آوریل منجر شود زیرا خریداران انتظار نداشتند کل هزینه های حمل محموله را برعهده بگیرند.

یک منبع آگاه گفت: شرکتهای نفتی به دنبال کاهش دریافت نفت عربستان سعودی برای آوریل به میزان حداکثر ۲۵ درصد هستند. دو منبع آگاه اظهار کردند که شل یکی از شرکتهای نفتی بزرگ است که به دنبال دریافت نفت کمتر از عربستان است. شرکت نسته فنلاند در آوریل نفتی از عربستان نمی گیرد در حالی که لوتوس لهستان یک محموله نفت را کاهش داده است و شرکت “پی کی ان اورلن” بالاتر از حجم قراردادش نفت دریافت نخواهد کرد.

دولت عربستان سعودی ماه میلادی جاری به آرامکو دستور داد میزان عرضه نفت را در ماههای آینده به رکورد ۱۲.۳ میلیون بشکه در روز افزایش داده و بیش از ۱۰ میلیون بشکه در روز نفت صادر کند.

اگرچه انتظار می رفت صادرات این کشور در آوریل افزایش پیدا کند اما افزایش چشمگیر اکنون بعید به نظر می رسد.

دو پالایشگاه دولتی هندی که پیش از این به دنبال دریافت نفت اضافی از عربستان سعودی بودند، با آرامکو برای به تاخیر افتادن تحویل محموله تماس گرفته اند البته آرامکو اعلام نکرده که آیا به درخواست آنها پاسخ مثبت خواهد داد یا خیر.

یک منبع آگاه دیگر گفت: پالایشگاههای نفت آمریکا هم به دنبال خرید نفت سعودی کمتری در آوریل هستند. شرکتهای اکسون موبیل، ماراتون پترولیوم و فیلیپس ۶۶ بزرگترین مشتریان نفت عربستان سعودی هستند.

بر اساس گزارش رویترز، منطقه وست کاست آمریکا حدود نیمی از واردات نفت از عربستان سعودی را دریافت می کند. شرکتهای فیلیپس ۶۶ و ماراتون نرخ فعالیت پالایشگاههایشان در لس آنجلس را کاهش داده اند.

انتهای پیام

نیت واقعی عربستان و روسیه از جنگ قیمت نفت



روسیه از سال ۲۰۱۶ به همراه عربستان سعودی در سیاست گذاری برای بازار نفت نقش کلیدی داشته است و اکنون که این دو کشور در خصوص واکنش به بحران اقتصادی جهانی ناشی از شیوع کرونا اختلاف نظر پیدا کرده اند، مقابل یکدیگر ایستاده اند.

به گزارش ایسنا، عربستان سعودی اصرار داشت که سهم کشورهای اوپک و غیراوپک از کاهش تولید دو به یک باشد اما روسیه نیازی به کاهش تولید نمی‌دید زیرا از نظر مسکو، محدودیت عرضه کشورهای اوپک و غیراوپک به صنعت نفت شیل آمریکا اجازه داده است شکاف به وجود آمده در بازار را پر کنند.

اکنون که قیمتهای نفت ریزش پیدا کرده است و عربستان سعودی قصد دارد نفت ارزان زیادی به بازار عرضه کند، بسیاری از شرکتهای حفاری نفت شیل کوچکتر در آمریکا همانند اواخر سال ۲۰۱۵ دچار روشکستگی می شوند. شرکتهای نفت شیل از سال ۲۰۱۴ به کمک قیمتهای بالاتر نفت و پیشرفتهای فنی تولید نفت آمریکا را افزایش داده و عامل تولید یک سوم از نفت این کشور در خشکی بودند. تولید نفت آمریکا از ۵.۷ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۱۱ بیش از دو برابر افزایش در سال ۲۰۱۸ داشت و از تولید نفت روسیه و عربستان سعودی پیشی گرفت و این کشور را که چند سال از رفع ممنوعیت صادراتش نمی‌گذشت، به یک صادرکننده بزرگ تبدیل کرد.

روسیه با همراه کردن تولیدکنندگان غیراوپک مانند جمهوری آذربایجان، بحرین، بولیوی، قزاقستان و مکزیک در دسامبر سال ۲۰۱۶ نقش مدیریت را به دست گرفت و این گروه با کشورهای عضو اوپک برای محدودیت عرضه و حذف مازاد عرضه در بازار نفت توافق کردند.

ملک سلمان بن عبدالعزیز پس از این که در ژانویه سال ۲۰۱۵ به پادشاهی رسید، تصمیم گرفت روابطش با کرملین را بهبود دهد و برای این منظور محمد ۲۹ ساله پسر محبوبش و معاون اول و وزیر دفاع را به همراه وزیران خارجه و نفت خود به مجمع اقتصادی بین‌المللی روسیه در سن پترزبورگ فرستاد. شاهزاده محمد بن سلمان در دیدار با ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه درباره سرمایه گذاری عربستان سعودی در این کشور صحبت کرد که در آن زمان تحت تحریمهای اقتصادی آمریکا و اتحادیه اروپا قرار داشت. پس از مداخله نظامی سپتامبر کرملین در سوریه و حمایت این کشور از بشار الاسد، محمد بن سلمان به سوچی رفت و در دیدار با پوتین تضمین گرفت که روسیه قصد ندارد با رقبای ریاض اتحاد نظامی تشکیل دهد.

بازگشت ایران به بازار نفت در ژانویه سال ۲۰۱۶ که پس از امضای برجام و رفع تحریمهای بین‌المللی صورت گرفت و ورود آمریکا به بازار صادرات نفت، باعث ایجاد اشباع عرضه شد و در نتیجه قیمتها از ۱۱۵ دلار در اواسط سال ۲۰۱۴ به ۲۷ دلار در هر بشکه سقوط کردند. این امر باعث شد محمد بن سلمان و پوتین پنجم سپتامبر در حاشیه نشست گروه جی ۲۰ در هانگژوی چین دیدار کرده و برای همکاری در بازارهای نفت از طریق محدودیت عرضه، حذف اشباع و تقویت قیمتها توافق کردند.

در نتیجه گروه کشورهای اوپک و غیراوپک در دسامبر ۲۰۱۶ با نخستین دور کاهش تولید خود موافقت کردند که تحت آن سهم اوپک ۱.۲ میلیون بشکه در روز و تولیدکنندگان غیراوپک ۵۵۸ هزار بشکه در روز بود.   عربستان سعودی با کاهش تولید به میزان ۵۰۰ هزار بشکه در روز، تولیدش را ۴.۵ درصد از سطح تولید ۱۰.۵۶ میلیون بشکه در روز کاهش داد و روسیه تولیدش را به میزان ۳۰۰ هزار بشکه در روز محدود کرد. بهای نفت برنت بلافاصله ۱۰ درصد جهش یافت و به ۵۲ دلار در هر بشکه و وست تگزاس اینترمدیت به ۴۹.۵۰ دلار رسید.

اجرای یک استراتژی با منافع دوجانبه در صادرات نفت، زمینه را برای گسترش همکاریهای ریاض و مسکو فراهم کرد. ملک سلمان در اکتبر سال ۲۰۱۷ به مسکو رفت و نخستین پادشاه عربستان سعودی که از این کشور دیدار کرد. دو طرف ۱۵ توافق هکاری در بخشهای نفت، امور نظامی امضا کردند که شامل یک قرارداد تسلیحات سه میلایرد دلاری و حتی اکتشاف فضا بود. محمد بن سلمان که به تازگی به عنوان ولیعهد عربستان سعودی منصوب شده بود، در ژوئن سال ۲۰۱۸ به عنوان مهمان پوتین در مراسم افتتاح جام جهانی فوتبال در مسکو حضور یافت.

پوتین هم اکتبر گذشته به ریاض رفت و اکثر اعضای هیات دولت و صدها مدیر بازرگانی را همراه برد. وی به همراه سران سعودی بر مراسم امضای ۲۱ توافق دوجانبه شامل میلیاردها دلار قرارداد سرمایه گذاری در بخشهایی مانند هوافضا، فرهنگ، بهداشت و فناوری پیشرفته نظارت کردند. رییس جمهور روسیه در دیدار با ولیعهد عربستان سعودی به این موضوع اشاره کرد که صندوق سرمایه گذاری دولتی سعودی ۱۰ میلیارد دلار برای پروژه‌های سرمایه گذاری مستقیم خارجی در روسیه اختصاص داده است.

روسیه در بخش نفت شاهد کاهش سهم بازار خود در برابر صادرات نفت آمریکا و تخفیفهایی بود که شرکت آرامکوی سعودی برای افزایش سهم بازار به خریداران عرضه می کرد. پیمان محدودیت عرضه که در سال ۲۰۱۹ میان کشورهای اوپک و غیراوپک توافق شده بود در ۳۱ مارس به پایان می رسید و به توافق جدیدی برای محدودیت عرضه نیاز بود. در فاصله اول ژانویه تا اوایل مارس که نیمکره شمالی دمای هوای گرمتری را تجربه کرد و ویروس کرونا در چین شیوع یافت، قیمتهای نفت ۲۰ درصد سقوط کرد و به ۴۶ دلار در هر بشکه رسید.

اوپک طرحی را برای افزودن یک میلیون بشکه در روز به کاهش تولید خود و افزودن ۵۰۰ هزار بشکه در روز به کاهش تولید متحدانش طراحی کرد. پوتین این پیشنهاد را رد و اظهار کرد که محدودیتهای قبلی باعث شده است تولیدکنندگان نفت شیل آمریکا سهم بازارشان را افزایش دهند و آمریکا به یک صادرکننده بزرگ نفت تبدیل شود.

ولیعهد عربستان سعودی که از این مخالفت به خشم آمده بود، به شرکت آرامکوی سعودی دستور داد از اول آوریل تخفیفهای بالایی به خریداران عرضه کند. آرامکو همچنین اعلام کرد تولیدش را از ۹.۸ به ۱۲.۳ میلیون بشکه در روز افزایش خواهد بود. پوتین هم تصمیم گرفت تولید نفت روسیه را ۳۰۰ هزار بشکه در روز افزایش دهد. تا پایان معاملات نهم مارس، شاخص قیمت نفت برنت و وست تگزاس اینترمدیت هر یک ۲۵ درصد سقوط کرده و به ترتیب به ۳۴.۳۶ و ۳۱.۱۳ دلار در هر بشکه رسیدند. بانک مرکزی آمریکا از ۱۲ مارس میلیاردها دلار به سیستم مالی خود تزیق کرده و بازار از آن زمان پرنوسان مانده است به طوری که شاخش داوجونز از ابتدای امسال تاکنون بیش از ۳۰ درصد افت کرده است.

در بن بست کنونی میان پوتین و بن سلمان تحلیلگران به این می‌اندیشند که کدام طرف اول تسلیم میشود. اقتصاد روسیه که بودجه اش را بر مبنای قیمت نفت ۴۲.۵۰ دلار در هر بشکه تنظیم کرده است، تنوع بیشتری نسبت به همتای سعودی خود داشته و صنعت دفاعی قوی دارد که صادراتش پس از آمریکا در رتبه دوم است. اما طبق گزارش صندوق بین المللی پول، بودجه عربستان در قیمت نفت ۸۵ دلار در هر بشکه متوازن می شود. با این حال ذخایر ارزی خارجی و طلای ریاض در سپتامبر سال ۲۰۱۹ به ۴۹۶.۸ میلیارد دلار رسید که بالاتر از ذخایر روسیه به میزان ۴۱۹.۶ میلیارد دلار بود.

در روسیه، صادرات سوختهای فسیلی و انرژی ۶۴ درصد از کل صادرات این کشور را تشکیل می‌دهد. بخش نفت و گاز ۴۶ درصد از کل مخارج دولت را پوشش داده و در حدود ۳۰ درصد از تولید ناخالص داخلی سهیم است. در عربستان سعودی بخش نفت حدود ۸۵ درصد از درآمد این کشور، ۹۵ درصد از درآمدهای صادراتی و ۴۲ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد. پس از تحریمهای آمریکا و اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۴، روسیه با رکودی مواجه شد که در سال ۲۰۱۷ پس از افزایش قیمتهای نفت، خاتمه پیدا کرد. از آن زمان اقتصاد این کشور تثبیت شده است اما اختلاف اخیر با ریاض، باعث شده است ارزش روبل ۱۰ درصد سقوط کند.

بر اساس گزارش رویترز، صنعت نفت شیل آمریکا پس از این که در سال ۲۰۱۵ از عرضه ارزان نفت عربستان سعودی تحت فشار قرار گرفته بود، با کاهش هزینه موفق شد سطح قیمت نفت برای سودآوری را از ۶۵ دلار به ۴۶ دلار کاهش دهد. اما اکنون که قیمت نفت به پایین ۳۰ دلار سقوط کرده است، این صنعت با چالش روبرو شده است. اگر این روند ادامه پیدا کند، تاریخ ممکن است تکرار شود و بسیاری از شرکتهای حفاری نفت شیل کوچک و مستقل آمریکا به ورشکستگی افتاده و متقاضی حمایت در برابر ورشکستگی شوند زیرا قادر نخواهند بود بدهی‌های خود را به بانکها پرداخت کنند. این اتفاق یقینا مسکو را خوشنود خواهد کرد.

انتهای پیام

سونامی نفت در راه بازار جهانی



ارزیابی شرکت تحقیقاتی “ریستاد انرژی” نشان داد که از آوریل حداکثر سه میلیون بشکه در روز نفت بیشتری وارد بازار جهانی خواهد شد.

به گزارش ایسنا، طبق ارزیابی “ریستاد انرژی”، دو میلیون بشکه در روز ممکن است از سوی کشورهای گروه اوپک پلاس و یک میلیون بشکه در روز از سوی لیبی در صورت توافق آتش بس در این کشور عرضه شود.

این عرضه اضافی در حالی وارد بازار نفت خواهد شد که بازار پیش از این هم با مازاد عرضه روبه‌رو بود. ریستاد انرژی پیش از نشست ماه جاری اوپک پلاس برآورد کرده بود که باید حدود دو میلیون بشکه در روز از میزان عرضه کاسته شود تا عرضه و تقاضا در بازار متعادل شود.

از آن زمان با لغو هزاران پرواز، تعطیلی صنعتی، قرنطینه و ممنوعیت سفر به دلیل شیوع ویروس کرونا، تقاضای جهانی برای نفت کاهش شدیدتری پیدا کرده و نیاز برای مصرف میلیون‌ها بشکه نفت را کاهش داده است و ناترازی میان عرضه و تقاضا را که حتی پیش از مذاکرات اوپک پلاس وجود داشت، تشدید کرده است.

زمانی که عرضه اضافی از آوریل وارد بازار شود، انتظار می‌رود افت قیمت نفت شدت بیشتری پیدا کند اما این همه ماجرا نیست. اوپک پلاس ممکن است از ماه مه ۸۰۰ هزار بشکه در روز دیگر به بازار عرضه کند. همچنین اگر گروه های داخلی در لیبی به آتش بس برسند، این کشور ممکن است از کل ظرفیت تولید خود استفاده کند که به ۲.۸ میلیون بشکه در روز می‌رسد. تولید این کشور به دلیل منازعه داخلی در حال حاضر کمتر از ۱۰۰ هزار بشکه در روز است.

عربستان سعودی تولیدکننده دیگری است که قصد دارد بیشترین میزان را به عرضه نفت اضافه کند و عرضه نفت به بازار را به ۱۲.۳ میلیون بشکه در روز افزایش دهد. با این حال تحلیلگران “ریستاد انرژی” بر این باورند که ظرفیت تولید نفت این کشور بدون حفاری بیشتر در کوتاه مدت حدود ۱۱.۵ میلیون بشکه در روز است.

این کشور فعلا قصد دارد تولید نفت آوریل را به ۱۰.۸ تا ۱۱ میلیون بشکه در روز در مقایسه با ۹.۸ میلیون بشکه در روز در فوریه افزایش دهد و تولیدش را در مه به ۱۱.۲ میلیون بشکه در روز برساند. بقیه نفتی که به بازار عرضه می‌شود از ذخایر این کشور برداشت خواهد شد تا هدف عرضه ۱۲.۳ میلیون بشکه در روز به بازار محقق شود.

با توجه به اظهارات الکساندر نواک، وزیر انرژی روسیه، انتظار می‌رود روسیه در سه ماه آینده تولیدش را حداقل ۳۰۰ هزار بشکه در روز افزایش دهد اما در حال حاضر “ریستاد انرژی” برآورد محافظه کارانه‌تری داشته و افزایش تولید نفت روسیه را ۲۰۰ هزار بشکه در روز پیش بینی می‌کند.

شرکت “ریستاد انرژی” پیش بینی کرد تولید نفت امارات متحده عربی از آوریل حدود ۲۰۰ هزار بشکه در روز نسبت به ۳.۰۴ میلیون بشکه در روز در فوریه افزایش پیدا کند که عمدتا گرید نفتی موربان خواهد بود. اگر این کشور از ظرفیت مازاد تولید خود استفاده کند می‌تواند تولیدش را از این هم بالاتر ببرد.

همچنین افزایش ۱۰۰ هزار بشکه در روز عرضه نفت کویت در آوریل پیش بینی می‌شود که مجموع تولید این کشور را به ۲.۰۸ میلیون بشکه در روز می‌رساند و ریسک افزایش عرضه کمتری نسبت به امارات، روسیه و عربستان سعودی دارد.

بر اساس گزارش هلنیک شیپینگ نیوز، آخرین کشوری که ظرفیت مازاد تولید قابل توجهی دارد و ممکن است نفت بیشتری در آوریل عرضه کند، عراق است.

بر مبنای تحلیل “ریستاد انرژی”، عراق تولیدش را در آوریل ۲۵۰ هزار بشکه در روز افزایش می‌دهد و به حدود ۴.۹ میلیون بشکه در روز می‌رساند. اگر عراق برای نفت اضافی مشتری پیدا کند، مازاد ظرفیت تولید ۴۸۰ هزار بشکه در روز این کشور ممکن است تا ژوئن به تولیدش اضافه شود.

انتهای پیام

ملی شدن صنعت نفت؛ ۶۹ سال پر فراز و نشیب



۶۹ سال از ملی شدن صنعت نفت می‌گذرد صنعتی که علی رغم تمام مشکلات و چالش‌ها در سال‌های اخیر به کار خود ادامه داده و زیر بار فشارها قد خم نکرده است.

به گزارش ایسنا، ۱۱۰ سال از فوران نخستین چاه نفت در ایران و ۶۹ سال از ملی شدن صنعت نفت می‌گذرد. “ملی شدن صنعت نفت”، چهار واژه‌ای که وقتی کنار یکدیگر قرار می‌گیرند ناخودآگاه سرفرازی را در رگ‌هایمان تزریق می‌کند، ملی شدن صنعت نفت ایران در ۲۹ اسفند سال ‌۱۳۲۹، نقطه عطفی مهم در تاریخ سیاسی، اقتصادی و مبارزات مردم برای نجات سرمایه‌های ملی این مرز و بوم از دست بیگانگان به شمار رفته و در طول هفتاد سال گذشته منشا اتفاق‌ها و حوادث گوناگونی در این صنعت شده است.  

نخستین‌های نفت در ایران

۴۲ سال بعد از فوران نخستین چاه نفت در ایران، این صنعت در کشور ملی شد. ایام بین پیدایش نفت تا ملی شدن صنعت نفت در ایران صفحاتی از تاریخ کشور را تشکیل داده اند که زیر بار حادثه تا شده اند تا ما بتوانیم با افتخار از ملی شدن بگوییم. اکنون با گذشت بیش از یک قرن از پیدایش نفت و بیش از نیم قرن از ملی شدن آن، حتی خواندن سرفصل مهم‌ترین اتفاقات هم  می‌تواند خواننده را در تاریخ این پیر صد ساله حل کند.

نخستین اتفاق نفتی ثبت شده در تاریخ امضای امتیازنامه ویلیام ناکس دارسی، سرمایه دار یهودی الاصل استرالیایی تبعه انگلیس در تهران در خردادماه سال  ۱۲۸۰بود. دارسی به موجب این امتیاز حق اکتشاف، استخراج، حمل و نقل، پالایش صدور نفت و گاز را در سراسر ممالک محصوره ایران به جز پنج ایالت شمالی به مدت ۶۰ سال به طور انحصاری به دست آورد. بعد از آن درمردادماه همان سال طرح احداث خط لوله نفت در ایران به امضای تزار نیکولای دوم رسید.

حفاری در مسجد سلیمان که نشانه های طلای سیاه در پهنه آن دیده شده بود در سوم بهمن ماه سال  ۱۲۸۶ مسجد سلیمان آغاز شد و حدود پنج ماه بعد، در پنجم خرداد ماه سال ۱۲۸۷، زمانی که اکتشاف‌گران از پیدایش نفت در ایران نا امید شده بودند، نخستین چاه نفت خاورمیانه در مسجد سلیمان در عمق ۱۱۸۰پا فوران کرد و سرنوشت ایران با نفت گره خورد.

اندکی پس از فوران نخستین چاه نفت، شرکت نفت انگلیس و ایران تاسیس شد و تمام حقوق امتیازنامه دارسی به آن انتقال یافت و حدود یک سال بعد، یعنی سال ۱۲۸۸، نخستین اختلاف رسمی میان شرکت نفت انگلیس و ایران و دولت ایران پیش آمد. سالی که سرآغاز نخستین تجربه های  صنعت نفت ایران بود. در این سال ساخت پالایشگاه آبادان و یک سال بعد و در سال ۱۲۹۰، ساخت نخستین اسکله نفتی ایران آغاز شد.

در سال ۱۲۹۱، خط لوله نفت مسجد سلیمان به آبادان کشیده شد. خط لوله‌ای که در سال ۱۲۹۴ بر اثر خراب کاری قطع شد و نه تنها هزاران تن نفت به هدر رفت بلکه تولید نفت پنج ماه متوقف شد.

نخستین محموله نفت خام ایران  در اردیبهشت‌ماه ۱۲۹۱ صادر شد (میزان نفت صادراتی ایران در سال ۱۲۹۸ از یک میلیون تن تجاوز کرد) و یک سال بعد از آن، در ۳۰ اردیبهشت‌ماه ۱۲۹۳، میان دولت انگلیس و شرکت نفت انگلیس و ایران توافقی حاصل شد که به موجب آن ۵۱ درصد سهام شرکت به دولت انگلیس تعلق می گرفت. به همین دلیل یک سال بعد، انگلیس گروهی سرباز هندی را برای حفاظت تاسیسات نفتی به خوزستان آورد.

همکاری ایران و انگلیس در صنعت نفت ایران بی چالش نبود و دومین اختلاف رسمی میان شرکت نفت انگلیس و ایران و دولت ایران در سال ۱۲۹۴  پیش آمد. در نهایت در سال ۱۲۹۶ سرچالز گرینوی تجدید نظر در امتیازنامه دارسی را مطرح کرد.

کشف دومین میدان بزرگ نفتی ایران

دومین میدان بزرگ نفتی ایران در هفتگل خوزستان در سال ۱۳۰۶ به بهره برداری رسید و دو سال بعد از آن، در ۸ خرداد ۱۳۰۷، جکس، مدیر شرکت نفت انگلیس و ایران، در دیدار و گفت و گو با رضا پهلوی طرح تاسیس شرکتی برای توزیع نفت در ایران را مطرح و رضا پهلوی با آن موافقت کرد. در تیرماه همان سال تیمورتاش طرح جایگزینی امتیازنامه دارسی با امتیازنامه جدید را با کدمن مطرح کرد.

پنج ماه بعد، در آبان ۱۳۰۷، رضا پهلوی در پیغامی به شرکت نفت انگلیس و ایران از امیتازنامه دارسی اظهار ناخشنودی کرد و خواهان تجدیدنظر در آن شد و در اسفند همان سال  مذاکرات کدمن و تیمورتاش برای تجدیدنظر در امتیازنامه دارسی آغاز شد و تا چهار فروردین ۱۳۰۸ ادامه یافت و پیش نویس قرارداد جدیدی تهیه شد. این پیش نویس در اردیبهشت ۱۳۰۸ در اختیار کمیسر نفت ایران قرار گرفت.

درخواست مطبوعات از رضا پهلوی برای لغو امتیازنامه دارسی

در نهایت ۲۵ آبان ماه سال ۱۳۱۱ روزنامه ایران در سرمقاله خود از رضا پهلوی خواست امتیازنامه دارسی را لغو کند و ۵ آذر ۱۳۱۱ امتیازنامه دارسی توسط رضا پهلوی لغو و ۶ آذرماه وزارت دارایی اعلامیه لغو امتیازنامه دارسی را به مدیر شرکت نفت انگلیس و ایران ابلاغ کرد. الغای امتیازنامه دارسی ۱۰ آذر ۱۳۱۱ به مجلس شورای ملی گزارش شد و مجلس به اتفاق آرا آن را تصویب کرد. دو روز بعد شرکت نفت انگلیس و ایران رسما به الغای امتیازنامه دارسی واکنش منفی نشان داد. ۹ اردیبهشت ۱۳۱۲ قرارداد جایگزین امتیازنامه دارسی به امضا و ۷ خرداد قرارداد جایگزین امتیازنامه دارسی به تصویب شورای ملی رسید.

افتتاح  پالایشگاه کرمانشاه در سال ۱۳۱۴، تصویب قرارداد تاسیس خط لوله تا خلیج فارس میان شرکت نفت آمریکا_ایران و شرکتی آمریکایی به نام شرکت لوله نفت ایران در سال ۱۳۱۵ و تجاوز تولید نفت خام از ۱۰ میلیون تن در سال ۱۳۱۶ مهم‌ترین اتفاقات صنعت نفت در سه سال مذکور بود.

تصویب قانون ممنوعیت واگذاری امتیاز نفت به خارجیان

۷ آذر ۱۳۲۳ مصدق طرحی دو فوریتی درمورد ممنوعیت واگذاری امتیاز نفت به خارجیان در مجلس ارائه کرد و به صورت قانون درامد. یک سال بعد از آن تولید نفت خام ایران به نوزده میلیون تن رسید و در ۱۳۲۹ از ۳۱ میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه تجاور کرد.

۱۵ فرورین ۱۳۲۵ موافقت نامه معروف به قوام_سادچیک درمورد نفت شمال بین ایران و اتحاد شوروی امضا شد. این موافقت نامه در ۲۹ مهر ۱۳۲۶ از طرف مجلس باطل اعلام شد. واگذاری امتیاز نفت به خارجیان ممنوع و دولت مکلف به استیفای حقوق ایران از نفت جنوب شد. ۱۴ اسفند ۱۳۲۵ سید حسن تقی زاده درنامه ایی به قوام السلطنه، نخست وزیر، خواستار تجدید نظر در میزان حق الامتیاز ایران از نفت جنوب شد.

طرح پیشنهاد ملی شدن صنعت نفت برای نخستین بار

پیشنهاد ملی شدن نفت برای نخستین بار توسط عباس اسکندری در ۳۰ مرداد سال ۱۳۲۷ در مجلس مطرح شد و در ۱۸ اسفند همان سال محمد ساعد، نخست وزیر، شخصا وارد مذاکرات نفت شد و خواستار قبول اصل پنجاه_پنجاه از طرف شرکت نفت انگلیس و ایران شد.

۲۸ تیر ۱۳۲۸ لایحه نفت یا قرارداد گس_گلشاییان به مجلس تقدیم و در مجلس تصویب شد و در ۳۰  خرداد ۱۳۲۹ به درخواست علی منصور، نخست وزیر، کمیسیون مخصوصی برای رسیدگی به کار نفت تشکیل و لایحه نفت به این کمیسیون ارجاع شد. ۲۷ شهریور همان سال کمیسیون نفت به سیاست مبهم رزم آرا در خصوص نفت اعتراض کرد و خواستار در اختیار قرار گرفتن پرونده و سوابق مذاکرات نفت شد و هفت ماه بعد از آن کمیسیون نفت با لایحه نفت مخالفت کرد و قراردادالحاقی را برای استیفای حقوق ایران کافی ندانست.

۴ آذر ۱۳۲۹ پیشنهاد ملی کردن نفت برای نخستین بار در خانه نریمان توسط نمایندگان جبهه ملی به تصویب رسید و در ۸ آذر ۱۳۲۹ مصدق، حائری زاده، صالح، مکی و شایگان پیشنهادی به کمیسیون نفت درمورد ملی شدن نفت در تمام نقاط ایران دادند. ۵ همان سال رزم آرا لایحه نفت را از مجلس پس گرفت و حدود دو هفته بعد گزارش کمیسیون نفت در مخالفت با لایحه گس_گلشاییان در مجلس تایید شد.

مخالفت انگلستان با ملی شدن صنعت نفت

۴ اسفند ۱۳۲۹ سفیر بریتانیا در ملاقات با رزم آرا اعلام کرد انگلستان با هرگونه طرحی که متضمن ملی شدن صنعت نفت باشد مخالف است و آمادگی شرکت برای مذاکره درباره برقراری تصنیف عواید را مطرح کرد و در ۱۲ اسفند مصدق در نامه ایی به رزم آرا نوشت:ملت ایران مطمئن است که در همان سال اول ملی شدن صنعت نفت بیش از این ها بفروشد و عواید کسب کند.

۱۷ اسفند ۱۳۲۹ مصدق پیشنهاد ملی شدن نفت را در کمیسیون صنعت مخصوص نفت به رای گذاشت و به اتفاق آرا و ۲۴ اسفند گزارش کمیسیون نفت مبنی بر ملی شدن صنعت نفت به اتفاق آرا در مجلس شورای ملی تصویب شد. ۱۰روز بعد از آن  دین اچسن، وزیر امور خارجه امور خارجه امریکا، در تلگرافی به سفیر آن کشور در تهران از عدم مخالفت آمریکا با ملی کردن نفت در ایران به منظور جلوگیری از افتادن این کشور در دامان شوروی خبر داد.

صنعت نفت در ایران ملی شد

در نهایت در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ گزارش کمیسیون نفت در سنا به تصویب رسید و صنعت نفت در ایران ملی شد. در پنجم اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۳۰  طرح ۹ ماده ایی مصدق برای اجرای اصل ملی شدن نفت در کمیسیون نفت به تصویب رسید. این قانون در ۹ اردیبهشت در سراسر کشور به تصویب مجلسین رسید. پنج روز بعد از آن نیز، در تاریخ دهم اردیبهشت ماه  قانون اجرای اصل ملی شدن صنعت نفت به توشیح رضا پهلوی رسید.

مسعود کرباسیان معاون وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران نیز در این باره گفته است هم‌اکنون نیز این صنعت به عنوان پیشران توسعه اقتصادی کشور، باوجود همه هجمه‌های سال‌های اخیر دشمنان کشور و تحمل تحریم‌های ظالمانه، نقش بسیار مهم و اثرگذاری در توسعه و پیشرفت کشور ایفا می‌کند. در طول سال ۱۳۹۸ نیز با وجود تنگ‌تر شدن حلقه تحریم‌ها، این صنعت همچون گذشته توانست با همت عالی و توانمندی کارکنان سختکوش خود و با برنامه‌ریزی دقیق این شرایط بحرانی را به فرصتی برای رشد و ارتقای فعالیت‌های داخلی و حضور موثرتر شرکت‌های خصوصی فعال در عرصه نفت و گاز بدل کند.  

وی بر این باور است که تحقق همه اهداف اکتشافی با کشف چهار میدان بزرگ نفتی و گازی، تکمیل و راه‌اندازی مگاپروژه‌های خشکی و دریایی میدان مشترک پارس جنوبی و گام نهادن در مسیر تولید روزانه هزار میلیون مترمکعب گاز، توسعه میدان‌های مشترک غرب کارون به عنوان محور تحقق اقتصاد مقاومتی در صنعت نفت، آغاز احداث خط لوله استراتژیک انتقال نفت گوره -جاسک و انعقاد قراردادهای گوناگون با شرکت‌های ایرانی همچون قرارداد ساخت پمپ‌های صنعتی این طرح، تولید بی‌وقفه گاز از میادین گازی کشور، راه‌اندازی بورس نفت و انجام موفق طرح‌های نگهداشت توان تولید و در کنار آن عمل به مسئولیت‌های اجتماعی و حضور جدی در کنار مردم در راستای تحقق عدالت اجتماعی در ایران، حاکی از آن است که شرکت ملی نفت ایران، در عبور از همه بحران‌ها موفق عمل کرده و به اتکای توان و دانش ایرانی، گام‌های استواری در اعتلای ایران برداشته و از این پس نیز برخواهد داشت.

بیژن زنگنه وزیر نفت نیز در پیامی اعلام کرد ۶۹  سال است که روزهای پایانی سال، به مناسبت ۲۹ اسفندماه، سالروز «ملی شدن صنعت نفت»، برای جامعه ایرانی یادآور موفقیت ملت در استیفای حق خود از بیگانگان است. تلخ است که ما در آستانه‌ هفتاد سالگی جنبش ملی شدن نفت باز هم همان دشمن را در همان جایگاه خصومت با ملت ایران می‌بینیم و این از عبرت‌های روزگار برای ملت ماست.

به گفته وی در سال ۱۳۹۸ از آغاز تا پایان، صنعت نفت ایران، سنگر نخست مواجهه با دشمنی آمریکا و مرکز ثقل تحریم‌های غیرقانونی آن کشور و متحدانش علیه مردم ما بود. روایت تلاش کارکنان و مدیران شریف صنعت نفت کشور در این دوران دشوار، روایتی از جنس دفاع مقدس است. به عنوان عضوی از خانواده صنعت نفت، در پیشگاه ملت بزرگوار ایران شهادت می‌دهم که فرزندان شما در وزارت نفت و شرکت‌های تابعه، با درک شرایط خطیر کشور، برای لحظه‌ای هم دست از مجاهدت برای مواجهه با تحریم برنداشتند و به لطف خداوند متعال و از برکت حمایت و صبوری ملت ایران، در همین سال سخت، باوجود اوج گیری تحریم‌ها علیه کشور، مسیر توسعه صنعت نفت اگرچه با دشواری‌های تازه و جدی مواجه گردید، اما هرگز متوقف نشد.

بی شک نهضت ملی شدن صنعت نفت برگ زرینی از تاریخ کشورمان در مبارزه با استبداد داخلی آن زمان و استعمار خارجی و رهایی‌بخش سایه شوم دخالت بیگانگان در سرنوشت کشور بوده که تا ابد بر آسمان استقلال و سربلندی این مرز و بوم خواهد بخشید.

انتهای پیام

ادامه سکوت روسیه در قبال پیشنهاد کاهش تولید نفت- اخبار اقتصادی – اخبار تسنیم


به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز، الکساندر نواک، وزیر انرژی روسیه گفت، کشورش در حال ارزیابی پیشنهاد اولیه و کوچکتر کاهش تولید ارائه شده از سوی اوپک و متحدانش است و پیشنهادی مبنی بر کاهش بیشتر دریافت نکرده است.

سازمان کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) و متحدانش موسوم به گروه اوپک پلاس قرار است طی روزهای 5 و 6 مارس تشکیل جلسه دهند و در مورد گام های بیشتر برای حمایت از بازار نفت که از گسترش ویروس کرونا آسیب دیده تبادل نظر نمایند.

در پاسخ اولیه برای مقابله با تاثیر ویروس کرونا، کمیته گروه اوپک پلاس پیشنهاد کرده بود که این گروه تولید خود را 600 هزار بشکه علاوه به 1.7 میلیون بشکه قبلی کاهش دهد.

نواک به خبرنگاران گفت: «ما در حال بررسی پیشنهاد مطرح شده توسط کمیته فنی مشترک هستیم.» وی افزود، روسیه پیشنهادی مبنی بر کاهش یک میلیون بشکه ای تولید دریافت نکرده است. کمیته قرار است این هفته بار دیگر تشکیل جلسه دهد.

در حالی که قیمت نفت در هفته گذشته به زیر 50 دلار در هر بشکه رسیده بود، برخی منابع گزارش دادند، عربستان و برخی دیگر از اعضای اوپک پیشنهاد کرده اند که تولید نفت نه 600 هزار بشکه بلکه به میزان یک میلیون بشکه در روز کاهش یابد.

روسیه که هنوز نظر خود مبنی بر موافقت با کاهش بیشتر تولید را اعلام نکرده است. در طی 2 روز گذشته قیمت نفت به دلیل امیدواری به کاهش تولید اوپک شاهد افزایش بوده است.

نواک گفت، وی همچنان قرار است در نشست های این هفته در وین شرکت کند و در مورد گام های احتمالی بعدی از طریق ویدئو کنفرانس با شرکای دیگر تولید کننده نفت رایزنی نماید. «ما در مورد اقدامات احتمالی تصمیم گیری خواهیم کرد.» نواک حاضر به اعلام موضع روسیه در مورد پیشنهاد کاهش تولید نشد.

انتهای پیام/

قیمت جهانی نفت امروز 98/12/02|برنت 59 دلار و 7 سنت شد- اخبار اقتصادی – اخبار تسنیم


به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از رویترز، در حالی که ویروس کرونا در حال گسترش بیشتر در خارج از چین است و تولید کنندگان عمده نفت هنوز اقدامی را برای کاهش بیشتر تولید و تقویت بازار صورت نداده اند، قیمت نفت امروز شاهد کاهش بود.

بر اساس این گزارش، قیمت هر بشکه نفت برنت امروز با 24 سنت معادل 0.4 درصد کاهش به 59 دلار و 7 سنت رسید. قیمت نفت وست تگزاس اینترمدییت آمریکا هم امروز با 25 سنت معادل نیم درصد کاهش به 53 دلار و 63 سنت رسید.

روز جمعه مقامات کره جنوبی ابتلای 52 نفر دیگر به ویروس کرونا را تایید کردند. دیروز و پس از اعلام موارد بیشتر شیوع کرونا خیابان های چهارمین شهر بزرگ این کشور کاملا خلوت شد. در چین، بزرگترین وارد کننده نفت جهان روز جمعه نیز به تعداد مبتلایان به کرونا اضافه شد، هرچند دولت چین اقدامات خود برای ماهر ویروس را شدت بخشیده و توانسته تعداد موارد جدید ابتلا را به شکل قابل توجهی کاهش دهد.

کریستوفر وود، استراتژیست موسسه جفریز در این باره گفت: «یکی از ریسک های موجود این است که وقتی مردم در چین پس از تعطیلی طولانی به محل کار خود برمی گردند شاهد افزایش موارد ابتلا باشیم… ریسک دیگر این است که از سرگیری فعالیت های اقتصادی در چین بیش از زمان شیوع سارس طول بکشد، زیرا چین مقابله با بیماری را نسبت به رشد اقتصادی در اولویت بالاتری قرار داده است.»

عامل دیگری که موجب فشار بر قیمت نفت شده، تقویت ارزش دلار آمریکاست زیرا سرمایه گذاران برای افت ارزش دارایی خود به خرید این ارز روی آورده اند. تقویت ارزش دلار موجب گرانتر شدن نفت و سایر کالاهای خامی می شود که به دلار آمریکا ارزش گذاری می شوند و همین مسئله افت قیمت را به دنبال دارد.

الکساندر نواک، وزیر انرژی روسیه دیروز گفت، تولید کنندگان جهانی نفت درک می کنند که اکنون دیگر معنایی ندارد که اوپک و متحدانش قبل از موعد تعیین شده قبلی یعنی در اوایل ماه مارس تشکیل جلسه دهند.

انتهای پیام/

نفت در گرداب ویروس کرونا



قیمت نفت در معاملات روز دوشنبه بازار جهانی تحت تاثیر نگرانیها نسبت به تقاضای کمتر در چین که بزرگترین واردکننده نفت جهان است، به روند نزولی روزهای اخیر ادامه داد و کاهش یافت.

به گزارش ایسنا، بهای معاملات آتی وست تگزاس اینترمدیت آمریکا و نفت برنت هفته گذشته که اکثر پروازها به چین به دلیل شیوع ویروس کرونا لغو شد، برای چهارمین هفته متوالی کاهش پیدا کردند. زنجیره تامین در چین نیز مختل شده و سبب شده شرکت سینوپک که بزرگترین پالایشگر نفت این کشور است، تولیدش را کاهش دهد.

بهای معاملات آتی نفت برنت ۴۸ سنت معادل ۰.۹ درصد کاهش پیدا کرد و به ۵۶ دلار و ۱۴ سنت در هر بشکه رسید. شاخص قیمت بازار جهانی در ژانویه حدود ۱۲ درصد کاهش داشت که بزرگترین کاهش ماهانه از نوامبر سال ۲۰۱۸ بود.

بهای معاملات آتی وست تگزاس اینترمدیت ۲۴ سنت کاهش پیدا کرد و به ۵۱ دلار و ۳۲ سنت در هر بشکه رسید. شاخص قیمت نفت آمریکا در ژانویه ۱۵.۶ درصد افت داشت که بزرگترین کاهش ماهانه از ماه مه بود.

مایکل مک کارتی، استراتژیست ارشد بازار در شرکت “سی ام سی مارکتس” در این باره گفت: تدابیر چین برای حمایت از اقتصادی ممکن است در کوتاه مدت کف قیمتی برای نفت ایجاد کند با این حال دورنمای تقاضا برای نفت چندان مطلوب نیست. تعطیلی فرودگاهها نشان می‌دهد که اگر تقاضا از بین نرود، حداقل اندکی تاخیر در تقاضا وجود خواهد شد.

فعالیت کارخانه‌ای چین در ژانویه تحت تاثیر کاهش سفارشهای صادراتی راکد بود و تحلیلگران انتظار دارند به دلیل شیوع ویروس که به تقاضا ضربه زده است، در فوریه کاهش شدیدی پیدا خواهد کرد.

بانک مرکزی چین قصد دارد نقدینگی بیشتری برای تقویت اقتصاد این کشور تزریق کند و اوایل هفته جاری وعده داد از ابزارهای سیاست پولی مختلفی برای کمک به زدودن تاثیر شیوع ویروس استفاده خواهد کرد.

منابع آگاه به رویترز گفتند: اوپک و متحدانش برای بررسی تاثیر شیوع ویروس مرگبار روی تقاضا برای نفت ممکن است زمان نشست رسمی خود را از مارس به فوریه تغییر دهند. در حال حاضر کمیته فنی مشترک اوپک و غیراوپک قرار است اوایل فوریه برای ارزیابی تاثیر این ویروس نشستی برگزار کند.

نظرسنجی رویترز نشان داد تولید نفت اوپک در ژانویه به پایین‌ترین حد در چند سال اخیر نزول کرده است و نرخ پایبندی اوپک و متحدانش به پیمان کاهش تولید به دلیل افت عرضه لیبی جهش پیدا کرد. بنا بر این نظرسنجی، ۱۳ کشور عضو اوپک در ژانویه ۲۸.۳۵ میلیون بشکه در روز نفت تولید کردند که ۶۴۰ هزار بشکه در روز کمتر از آمار دسامبر بود.

بر اساس گزارش رویترز، در این بین منابع صنعتی آگاه اظهار کردند که عربستان سعودی و کویت مقدمات ازسرگیری تولید نفت در میدان نفتی مشترک الخفیج را آغاز کرده‌اند و انتظار می‌رود تولید این میدان از اواخر فوریه آغاز شود. این دو کشور سال میلادی گذشته موافقت کردند به اختلاف پنج ساله در خصوص اداره میادین نفتی منطقه حائل پایان دهند تا تولید میادین نفتی مشترک میان آنها ازسرگرفته شود.

انتهای پیام

تولید روزانه 2 میلیون و 357 هزار بشکه ای نفت ایران در سال 2019- اخبار اقتصادی – اخبار تسنیم


به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، اوپک در گزارش ماهیانه جدید خود به نقل از منابع ثانویه اعلام کرد، میزان تولید نفت ایران در ماه دسامبر 2019 با 15 هزار بشکه کاهش نسبت به ماه قبل از آن مواجه شده و به 2.092 میلیون بشکه در روز رسیده است.

کل تولید اوپک در ماه دسامبر 2019 نیز نسبت به ماه قبل از آن 161 هزار بشکه در روز کاهش داشته و به 29.444 میلیون بشکه در روز رسیده است.

بر اساس این گزارش در سال 2019 متوسط تولید نفت ایران 2.357 میلیون بشکه در روز محاسبه شده است. تولید نفت ایران نسبت به سال قبل از آن 1.196 میلیون بشکه در روز کاهش داشته است. ایران در سال 2018 بالغ بر 3.553 میلیون بشکه در روز نفت تولید کرده بود.

اوپک همچنین متوسط قیمت نفت ایران در سال 2019 را 61.85 دلار در هر بشکه اعلام کرده است که نسبت به سال قبل از آن 6.12 دلار کاهش داشته است. قیمت نفت ایران در سال پیش از آن 67.97 دلار بوده است.

انتهای پیام/

پیدا و پنهان اصلاح بودجه در دهه 60/عبور از کسری بودجه جنگی با نفت 12 دلاری+فیلم- اخبار اقتصادی – اخبار تسنیم


به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، یکی از حساس ترین مقاطع تاریخ جمهوری اسلامی به سالهای پایانی جنگ باز می‌گردد. در حالی که در سالهای منتهی به انقلاب تا 5 میلیون بشکه نفت نیز صادر می‌شد تحت شرایط جنگ و تحریمهای اقتصادی فروش نفت ایران در نیمه دهه شصت به شدت کاهش یافت. مسئولان کشور در آن برهه علاوه بر تامین هزینه‌های دفاع مقدس با چالش تامین هزینه‌‌های دولت، واردات کالاهای اساسی و تامین سایر کالاهای مورد نیاز کشور مواجه بودند. این در حالی بود که صادرات نفت  و قیمت نفت به شدت کاهش یافته بود پیش بینی دولت از فروش نفت در قالب برنامه استقلال اقتصادی کشور حدود 1 تا 1.2 میلیون بشکه با قیمت 10 تا 12 دلار بود.

ذکر این نکته نیز ضروری است که در سال 99 با وجود تحریمهای نفتی، یک تغییر استراتژیک از فروش نفت خام به فروش فرآورده‌های نفتی شکل گرفته و مجموع فروش نفت و فرآورده‌ها برای سال 99 حدود 1 میلیون بشکه در روز با قیمت 50 دلار لحاظ شده است. این درحالی است که امروز هزینه‌های دولت به شدت افزایش یافته و به نظر می‌رسد برای عبور از این چالش نیز نیاز به یک برنامه استقلال اقتصادی جدید داریم.

در همین راستا محمد کردبچه عضو با سابقه سازمان برنامه و بودجه با تشریح وضعیت  اقتصادی آن دوره تاکید دارد شرایط سال 99 نیز به مانند اقتصاد زمان جنگ قابل مدیریت بوده و با واقعی سازی درامدها و به تبع ان کاهش هزینه‌ها امکان عبور سلامت و با کمترین آسیب اقتصادی از این مقطع نیز بسیار بالاست.

 

 

به گزارش تسنیم، در سال 65 شاید برای  نخستین بار در قالب برنامه استقلال اقتصادی کشور لایحه بودجه دو سالانه تدوین شد. هرچند آقای کردبچه معتقد است نسخه بر روز شده بودجه دو سالانه برای سالهای 99 و 1400 تدوین شده و نسخه سال 65 و 66 امکان تحقق کامل را نداشته است.

گفتنی است، در بودجه ارزی کشور در سال 1365 در ابتدا صادرات نفت 17 میلیارد دلار و صادرات کالاهای غیر نفتی 300 میلیون دلار لحاظ شده بود. همچنین با توجه به صادرات یک میلیارد دلاری خدمات و دریافت 600 میلیون دلاری از حساب سرمایه کل درآمد ارزی 19 میلیارد دلار بود که در نسخه اصلاح شده این رقم به 7.6 میلیارد دلار کاهش یافت.

به گفته آقای کردبچه در طرف مصارف بودجه سال 65 نیز در ابتدا مصارف ارزی که شامل هزینه‌های جاری کشور، واردات کالا، واردات کالاهای اساسی، هزینه‌های جنگ، اعتبار عمرانی و منابع در اختیار نخست وزیر بودحدود 19 میلیارد دلار تصویب شد که در طی برنامه استقلال اقتصادی این رقم نیز به 7.6 میلیارد دلار کاهش یافت. همچنین برای سال 66 نیز براورد کل هزینه‌های کشور حدود 8 میلیارد دلار لحاظ شد.

در ان مقطع کالاهای اساسی با یک کاهش محدود از 1.8 میلیارد دلار به 1.3 کاهش یافت اما هزینه‌های دفاع همان  رقم 2.3 میلیارد دلار مصوب مجلس باقی ماند. این در حالی بود که کل هزینه‌های جاری از 6.7 میلیارد دلار به 3 میلیارد دلار کاهش یافت که تقریبا این هزینه‌ها نصف شد.  نکته جالب توجه اینکه کل هزینه‌های در اختیار دولت(نخست وزیری) نیز از 300 میلیون دلار به صفر کاهش یافت.

 

انتهای پیام/